Ideale flats… | 9 juni 1951

Ook in Voorburg was na de oorlog de woningnood hoog. Al waren er niet veel huizen door het oorlogsgeweld aangetast, er waren ook nauwelijks woningen bij gekomen. Tegelijk zochten veel jonge mensen een woning. Het gevolg: lange wachtlijsten. De schaarse woonruimte werd door de gemeente verdeeld, met niet zelden verplichte inwoning als mensen te ruim woonden. En als je als aanstaand echtpaar een woning wilde hebben, dan moest je eerst trouwen. Maar je trouwde pas als je in aanmerking kwam voor een woning. Kortom, woningnood was ook toen een groot probleem.
De nieuwbouw aan de toenmalige Da Costalaan, nu Prins Bernardlaan, was dan ook een zeer welkome uitbreiding van het woningbestand in Voorburg. In die jaren kwamen veel nieuwe woningen beschikbaar tussen Aart van der Leeuwkade en de Koningin Julianalaan/plein. De in de advertentie beschreven flats waren mooi uitgevoerd, met standaard een badkamer, Bruynzeelkeuken en centrale verwarming. Naar de maatstaf van die tijd ging het om luxe flats. Het benodigde kapitaal van 7500 gulden lijkt in onze ogen geen probleem, maar in die tijd was het brutoloon van een werknemer ongeveer 3500 gulden per jaar. Een aanbetaling van 7500 gulden was voor veel mensen dus toch niet eenvoudig. Ook nu zijn deze flats van buiten nog altijd het aanzien waard.
(Haagsche Courant)