Doorgestoken kaart | 5 november 1925

Vroeger werd er nog daadkrachtig opgetreden door politie en rechters, zo hoor je vaak. Het idee dat een moeilijke jeugd een geldig excuus was voor wangedrag van een volwassene, was nog niet populair.  Dit artikel kan helpen om die observatie te beoordelen.
C.T.W.  reed ‘s avonds op een fiets zonder licht, en had diezelfde avond bij een eerder bezoek aan het politiebureau ook nog een valse naam opgegeven. Daarna wordt het artikel toch onduidelijk. Waarom was de beklaagde eerder die avond naar het politiebureau gebracht? Vermelding van zijn naam in het arrestantenboek geeft aan dat het eerdere bezoek niet geheel vrijwillig geweest zal zijn. Wellicht was het niet verstandig van deze C.T.W. om bij de kantonrechter zeer ostentatief het hoofd te schudden en te beweren dat het ‘een doorgestoken kaart is’. Maar iets meer toelichting was hier wel op zijn plaats geweest. 
Dan de geldboetes. 18 gulden in 1925 komt overeen met ongeveer 180 euro nu. Tegenwoordig bedraagt de boete voor het opgeven van een valse naam 360 euro. Maar dat bedrag moet je natuurlijk ook relateren aan het inkomen. In 1925 bedroeg het weekloon van een gewone werknemer ongeveer 20 gulden, terwijl per 1 januari 2025 voor een volwassene het minimum bruto weekloon [40 uur] € 562,40 bedraagt. Dan was 18 gulden in 1925 een forsere aanslag op het inkomen dan een boete van 360 euro nu. 

(Haagsche Courant)